A.P.E. - Ιωάννης Φετάνης / Ioannis Fetanis [GR]

Στο πεδίο της οπτικής κουλτούρας, τίποτα δεν είναι αθώο. Κάθε εικόνα, κάθε αφίσα, κάθε εικαστικό ίχνος, φέρει μέσα της το αποτύπωμα ενός συστήματος. Η πολιτική και η οικονομία δεν είναι εξωτερικές επιρροές αλλά δομικά συστατικά του βλέμματος που καθορίζουν όχι μόνο αυτό που βλέπουμε, αλλά και το πώς το βλέπουμε.

Η έκθεση A.P.E. (affected by politics and economy) γεννήθηκε από αυτή την παραδοχή. Οι αφίσες λειτουργούν εδώ ως τόποι συμπύκνωσης κοινωνικών εντάσεων και επιφάνειες όπου η εξουσία, η προπαγάνδα, η επιθυμία και η αγορά συνυπάρχουν. Τα εικαστικά έργα, με τη σειρά τους, μετακινούν την έμφαση από την επικοινωνία στην αναστοχαστική χειρονομία, σε μια προσπάθεια να αποτυπωθεί η φθορά και η αντίσταση της εικόνας όταν αυτή αναμετριέται με τις δυνάμεις που την παράγουν.

Όπως έγραφε ο Guy Debord, «το θέαμα δεν είναι ένα σύνολο εικόνων, αλλά μια κοινωνική σχέση διαμεσολαβημένη από εικόνες». Στο πλαίσιο αυτό, η οπτική παραγωγή γίνεται μηχανισμός τόσο αποκάλυψης όσο και αποπροσανατολισμού. Ο Jean Baudrillard θα υποστήριζε πως η οικονομία των σημείων έχει υποκαταστήσει την οικονομία των πραγμάτων κι έτσι η αφίσα, ο πίνακας ή η εγκατάσταση δεν κυκλοφορούν μόνο ως αισθητικά αντικείμενα, αλλά ως φορείς μιας ανταλλακτικής αξίας που υπερβαίνει το περιεχόμενό τους.

Το A.P.E. επιχειρεί να σταθεί σε αυτή την οριακή περιοχή όπου η εικόνα γίνεται συγχρόνως προϊόν και σχόλιο του συστήματος που την καθορίζει. Το ίδιο το ακρωνύμιο υποδηλώνει την αντίφαση: affected by politics and economy, ένας τίτλος που δηλώνει την εξάρτηση, αλλά και τη συνειδητοποίησή της. Η λέξη ape, ωστόσο, υπαινίσσεται κάτι πιο ενστικτώδες. Τη μίμηση, την αναπαραγωγή, την ανάγκη να επαναλαμβάνουμε μορφές μέσα σε έναν κόσμο που μας διαμορφώνει πριν ακόμη τον διαμορφώσουμε.

Ακολουθώντας τη σκέψη του Jacques Rancière, για τον οποίο η αισθητική είναι τρόπος κατανομής του αισθητού, τα έργα της έκθεσης αναδεικνύουν νέους τρόπους ορατότητας. Μας καλούν να σκεφτούμε όχι μόνο τι απεικονίζεται, αλλά ποιος έχει τη δυνατότητα να απεικονίζει και ποιος να κοιτά.

Η A.P.E. δεν επιδιώκει να δώσει απαντήσεις. Αντίθετα, προσκαλεί σε μια κριτική εγρήγορση απέναντι στην ίδια τη φύση της εικόνας ως πεδίου διαπραγμάτευσης ανάμεσα στην εξάρτηση και την αυτονομία. Στον κόσμο όπου η πολιτική εκφράζεται μέσα από την αισθητική και η αισθητική μέσα από την οικονομία, το βλέμμα γίνεται πολιτική πράξη σε μια προσπάθεια να αναγνωρίσουμε τα ίχνη των μηχανισμών μέσα από τα οποία μαθαίνουμε να βλέπουμε.

In the field of visual culture, nothing is innocent. Every image, every poster, every visual trace carries within it the imprint of a system. Politics and economy are not external influences but structural components of vision itself—determining not only what we see, but also how we see it.

The exhibition A.P.E. (affected by politics and economy) emerges from this premise. Here, posters function as sites where social tensions condense, as surfaces upon which power, propaganda, desire, and the market coexist. The artworks, in turn, shift the emphasis from communication to reflective gesture, attempting to capture both the erosion and the resistance of the image as it confronts the forces that produce it.

As Guy Debord wrote, “the spectacle is not a collection of images, but a social relation among people mediated by images.” Within this framework, visual production becomes a mechanism of both revelation and distraction. Jean Baudrillard would argue that the economy of signs has replaced the economy of things, so that the poster, the painting, or the installation circulate not merely as aesthetic objects but as carriers of an exchange value that transcends their content.

A.P.E. seeks to inhabit this liminal zone where the image becomes simultaneously the product and the critique of the system that defines it. The acronym itself
encapsulates the contradiction: affected by politics and economy—a title that declares dependency yet acknowledges it. The word ape, however, suggests
something more instinctive: imitation, reproduction, the urge to repeat forms within a world that shapes us before we are able to shape it.

Following the thought of Jacques Rancière—who conceives aesthetics as a mode of distribution of the sensible— the works in the exhibition open up new forms of visibility. They invite us to reflect not only on what is represented, but on who has the capacity to represent, and who to look.

A.P.E. does not seek to provide answers. Instead, it invites a state of critical vigilance toward the very nature of the image as a field of negotiation between dependency and autonomy. In a world where politics is expressed through aesthetics and aesthetics through economy, looking itself becomes a political act—an attempt to trace the mechanisms through which we learn to see.

Ο Ιωάννης Φετάνης γεννήθηκε την Αθήνα το 1983. Είναι ένας Σχεδιαστής Οπτικής Επικοινωνίας και Στρατηγικού Σχεδιασμού με εκτεταμένη πείρα σε διάφορους τομείς της δημιουργικής βιομηχανίας. Έχοντας αποφοιτήσει από το Middlesex University με μεταπτυχιακό τίτλο στον Στρατηγικό Σχεδιασμό και την Οπτική Επικοινωνία, καθώς και με πτυχίο στον τομέα της γραφιστικής. Στο παρελθόν, έχει εργαστεί ως Δημιουργικός Διευθυντής σε διάφορες εταιρείες και έχει λάβει μέρος σε Οργανωτικές Επιτροπές και διοργανώσεις που σχετίζονται με το design. Επίσης, έχει διδάξει Τυπογραφία και Οπτική Επικοινωνία σε ιδιωτικά κολλέγια. Έχει λάβει αρκετά βραβεία και αναγνωρίσεις για τη δουλειά του.

Έργα του έχουν εκτεθεί σε διάφορα μέρη του κόσμου, όπως στην Golden Bee Global Biennale of Graphic Design στην Μόσχα (2012,2014,2016,2018), στο Paris Design Week (2016) και στην Trienalle του Μιλάνο (2007). Έχει δώσει διαλέξεις σε πολλά σημαντικά events σχετικά με την γραφιστική και την επικοινωνία.

Ioannis Fetanis was born in Athens in 1983. He is a Visual Communication and Strategic Design professional with extensive experience across various sectors of the creative industry.
He holds a Master’s degree in Strategic Design and Visual Communication from Middlesex University, as well as a Bachelor’s degree in Graphic Design.
Over the years, he has worked as a Creative Director in several companies and has participated in organizing committees and events related to design. He has also taught Typography and Visual Communication at private colleges.

His work has received multiple awards and recognitions, and has been exhibited internationally, including at the Golden Bee Global Biennale of Graphic Design in Moscow (2012, 2014, 2016, 2018), Paris Design Week (2016), and the Milan Triennale (2007). He has given lectures at numerous major events focused on graphic design and communication.