What Do Fathers Leave Behind? - Sadiq Yahia Al-Harasi [YEM]

Πέρασα τη ζωή μου αναζητώντας τον πατέρα μου, προσπαθώντας να συνθέσω τα θραύσματα που άφησε πίσω του. Ποθούσα να ακούσω τις ιστορίες του, τις περιπέτειες, τις θυσίες, τα αμέτρητα ταξίδια του. Ήταν το μόνο πρόσωπο που ποτέ δεν κατάφερα να φτάσω πλήρως, που δεν μου είπε ποτέ όσα είχα ανάγκη να ακούσω, και που έφυγε πολύ νωρίς. Ωστόσο, μέσα από την αναζήτησή μου για τον πατέρα, η μητέρα μου έγινε η φύλακας όλων των ιστοριών, των εμπειριών και των αναμνήσεων για εκείνον, αλλά και για την ίδια. Μου μίλησε για το χωριό του πατέρα μου, έναν τόπο που προοριζόμουν να αποκαλώ
«πατρίδα», αλλά εκείνη τον απεχθανόταν, θυσιάζοντας τα πάντα για εκείνον και για εμάς.

Μοιράστηκε αμέτρητες ιστορίες για τους αγώνες του πατέρα μου και τη ζωή του μακριά της. Συχνά αναρωτιόμουν: πώς ήξερε τόσα; Πώς ο πατέρας μου τής είχε αφήσει όλα αυτά τα λόγια, σαν να της είχε αναθέσει την ευθύνη να μας τα μεταδώσει;

Η επιθυμία μου να νιώσω την πατρότητα με οδήγησε στο να τον αναζητώ, να προσπαθώ να του δώσω μορφή μέσα από τα στοιχεία της φύσης και τις αφηγήσεις της μητέρας μου.
Μεγάλωσα ψάχνοντάς τον στον καθρέφτη, στις αντανακλάσεις του προσώπου μου που άρχισε να του μοιάζει, και στο χωριό του, με το οποίο παρέμεινα παράξενα συνδεδεμένος, αν και το είχα αφήσει πίσω όταν ήμουν μόλις δύο ετών.

Μέσα από αυτήν την πορεία, χωρίς να το καταλάβω, ύφαινα δεσμούς ανάμεσα στους τρεις μας, στον πατέρα μου, τη μητέρα μου και εμένα, μέσα από τη μνήμη και τον τόπο. Κατά μήκος αυτής της διαδρομής, έγινα ένα μείγμα και των δύο: φέροντας τα χαρακτηριστικά του πατέρα μου και τα συναισθήματα και τις ιστορίες της μητέρας μου.

I’ve spent my life searching for my father, trying to piece together the fragments he left behind. I’ve longed to hear his stories, his adventures, sacrifices, and countless journeys. He was the one person I could never fully reach, who never told me all I needed to hear, and who left too soon.

Yet, in my search for my father, my mother became the keeper of all the stories, experiences, and tales about him, and about herself. She told me about my father’s village, a place I was meant to call home but one she despised, sacrificing everything for him and us.

She shared countless stories about my father’s struggles and his life away from her.

I often wondered how she knew so much? how my father could have left her with all these tales, as though entrusting her with the responsibility of passing them on to us.

My longing for feelings of fatherhood made me search for my father and attempt to give him form through the elements of nature and my mother’s stories.

I grew up looking for him in the mirror, in the reflections of my face that began to resemble him, and in his village, to which I remained strangely connected, although I left it when I was two.

Through my quest to find my father, I unknowingly wove connections between the three of us (my father, my mother, and myself) through memory and place.

Along this journey, I became a blend of both my parents, carrying my father’s features and my mother’s emotions and stories.